Sander kerel..
Mijn eerste reactie op jouw hyves.. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet iedere dag aan je denk.. Ik wist gewoon niet wat ik moest schrijven.. Ik heb gisteren voor t eerst de filmpjes en de foto's bekeken.. Ik had t niet meer
Waarom?? vraag ik me dagelijks af..
Waarom is het zover gekomen..Ik hoop dat je je rust hebt gevonden en dat je kunt zien bij hoeveel mensen jij een plekje in het hart hebt... Het doet me goed te zien dat er zoveel mensen om je geven.. Ik zit nu in Kaapstad en ik vind het verschrikkelijk dat ik je graf niet kan bezoeken.. Ik vind het nog steeds zo onrealistisch.. Ik probeer het zo goed mogelijk te verwerken, maar ik zal er altijd een litteken aan over houden.. Ik moet altijd terug denken aan de geweldige tijd die we samen hebben gehad..De dingen die we hebben uitgevreten

..En wat mis ik je dan..
Jef is nu bij je en ik hoop dat jullie samen op martijn en veronica, op je moeder en alle andere die om jullie geven zullen passen..
Het was nog niet jouw tijd.. Je had een hart van goud.. Je stond altijd voor iedereen klaar en kon met geen kwaad woord over iemand spreke..Ik kan t gewoon niet begrijpen..Ik denk vaak, had ik maar.. maar dat achteraf gepraat heeft geen nut.. Ik wil je in ieder geval zeggen dat ik jou heel erg mis..En dat ik van je hou..
Heel veel liefs
Rust zacht